Mijn naam is Victoria Betteridge, ik ben 20 jaar oud en heb net een borstvergroting laten uitvoeren. Ik wilde dit al van toen ik 14 jaar oud was. Ik had altijd een kleine B cup en was daar niet gelukkig mee. Toen ik uit winkelen ging met mijn vriendin die een DD cup had, verlangde ik er steeds naar op haar te lijken. Het gaf haar zoveel meer sex-appeal, gaf haar meer vorm en maakte haar zoveel vrouwelijker. Ik keek voortdurend naar vrouwen die grotere borsten hadden dan ik en ik wilde zijn zoals zij. Ik vond dat de topjes en kleedjes die ik paste steeds OK waren, maar nooit verrukkelijk, en zo wilde ik er tenslotte toch uitzien. Ik wilde iets waarmee ik dat kleedje kon opvullen. Mijn kleren hingen gewoon over mijn borst en zagen er afgrijselijk uit.
De mensen zegden me dat ik er goed uitzag en dat ik gek was, maar ik was op het punt gekomen dat ik er niet meer gaf om wat de mensen dachten; ik was ongelukkig en was vastbesloten er iets aan te doen.

En dus wachtte ik tot ik 20 jaar oud was, omdat mijn lichaam dan volgroeid was. Ik ging op zoek naar heelkundige oplossingen. Ik surfte op het internet, telefoneerde naar verschillende centra. Ik was echt op zoek. Tot ik een artikel las over Linea-Aesthetica. Alles wat erin stond klopte en beviel me. Ik kon een afspraak maken en met de chirurg spreken. Ik sprak met hem en hij was verbluffend. Hij legde me alles zo goed uit en stelde me de onbeantwoorde vragen die door mijn geest spookten. Ik verliet de bespreking met een wonderbaarlijk goed gevoel. Ik had ook echt gezien hoe mijn borsten er uiteindelijk zouden uitzien want hij had me een bh aangedaan die een implantaat bevatte. Het was een wonderlijk zicht, en voor het eerst in een heel lange tijd was ik gelukkig met mijn spiegelbeeld.

Ik herinner me de werkwijze zelf niet meer heel goed, maar ik zie mezelf nog in het wachtzaaltje liggen. Ik voelde me zelfs niet zenuwachtig. Iedereen was zo vriendelijk. Naast me lag een vrouw die net een liposuctie had gehad en die me voortdurend aan het lachen bracht. Er heerste zo'n ontspannen sfeer.. Na de operatie sliep ik een tweetal uur en bij het ontwaken kwam de chirurg me opzoeken. Hij vroeg me of ik me goed voelde en ik schreeuwde dat ik pijnstillers nodig had! Ik weet niet waarom, want achteraf bekeken had ik niet echt zoveel pijn; het was een instinctieve reactie, meer niet. Ik verliet de kliniek met mijn vriend en ging in een taxi terug naar het hotel.

Gedurende ongeveer twee dagen na de operatie had ik wel wat pijn, maar deze was niet ondraaglijk; het voelde aan alsof ik een paar keer in de ribben en de maag gepord werd. Mijn borsten zelf deden geen pijn, het was de streek errond. Maar de pijn was draaglijk en met veel pijnstillers en slaap ging het voorbij.

Ik ben ontzettend gelukkig met het resultaat en als ik het zou moeten overdoen, zou ik nog tien keer meer pijn verdragen om zo'n borsten te hebben. Ik beveel de Linea-Aesthtetica kliniek aan iedereen aan. Iedereen was er zo lief en ik voelde me er echt veilig en op mijn gemak. Mijn borsten voelen aan als echte borsten en ze bewegen nu ook op die manier. Veel vriendinnen hebben me al gezegd dat ze zo echt lijken en dat mijn chirurg wel heel goed moest zijn om zo'n resultaat te bekomen.